Nationalists.

I was told by a few european friends that I am the only nationalist they like. Immediately I thought, is being a nationalist a bad thing? I have always been proud of it! We, Basque people, are proud of being nationalists. So what is it to be a nationalist?

According to my dictionary, a nationalist is:

  • a person who advocates political independence for a country.
  • a person with strong patriotic feelings, especially one who believes in the superiority of their country over others.

I do agree with the first definition, and I also have strong patriotic feelings, although I do not feel superior to anyone. So, is this last point which gives nationalists the bad reputation?

I personally believe that it is not a bad thing to be proud of one’s country, support it and feel devotion for it. I do feel these things. However, and kind of surprisingly for myself, I feel like this is not the common rule among several europeans. I find it weird, they find me weird… it’s the beauty of diversity.

Perhaps it’s a Basque thing, or a minority thing, or even a pro-independence thing. I don’t know. I just realised that there are quite a few non-nationalists. It’s not a very common thing in my land.

IMG_5114

Politika eta politikoak

Duela pare bat aste Per Bolund, Suediako Finantza eta Kontsumo ministroa, unibertsitatera etorri zen aurkezpen bat egitera eta gure klaseari gonbidapen zuzena bidali zigun bertara azaltzeko. Miljöpartiet de gröna, Alderdi Berdekoa, da nahiz eta Gobernuan gehiengoarik ez izan.

IMG_5114

Per Bolunden aurkezpena

Aurkezpenean Ekonomia Berdeaz arituko zela esan ziguten, baina denak zur eta lur utzi gintuen saioak. Power Pointeko lehen diapositiban CO2 emisioen bilakaera erakutsi zigun, etorkizunean egin ditzazkegun erabakiek izango duten eragina azaltzen zuen grafiko batekin. Saioa oso interesgarria izan zen. Suediaren egungo egoera ekonomikoa eta ekologikoa azaldu ostean, etorkizunean ekonomiak (Suediakoak eta mundu mailan) eman beharko lukeen aldaketaz aritu zen, ekonomia zirkularra, elkarbanatze-ekonomia eta antzeko kontzeptuak aipatuz.

Ondoren, mundua aldatu nahi bagenuen politikan sartzeko garai egokia zela azpimarratu zigun behin eta berriz. Baina gehien arritu ninduena ondorengoa izan zen: ez zigun esan bere alderdian sartzeko edo azaltzen ari zitzaizkigun ideiengatik borrokatzeko. Eztabaida politikoan sartzea nahi zuen, sinisten genuena sinisten genuela.

Pentsaezina egiten zait Euskal Herri edota Espainia mailan horrelako ministro bat izatea. Gure estiloa bestelakoa da. Politikan zentratu beharrean politikoetan fijatzen gara, ia-ia esaten dutenari kasurik egin gabe. Zuk A badiozu, nola esango dut nik A, zu ezkerrekoa eta ni eskuinekoa izanda? nola ba? honezkero gizartean ere normaltzat jotzen ditugu horrelako argudioak. Nik ordea hau diot, aldaketa klimatikoa edo errefuxiatuen krisia bezalako arazo unibertsalen aurrean, ez al da zentzuzkoena bat etortzea? ez dugu denok iritzi berdina izan beharrik. Noski ezberdintasunak egongo direla batak eta besteak aurkeztutako proposamenetan, baina minimo batzuk ziurtatu beharko ditugu ezta? behin gutxiengo hori onartuta, denbora gehiago egongo da xehetasun eta txikikerietan murgildu eta eztabaidatzeko.

Baina ori ez da gure estiloa. Guk politikoei begiratzen diegu politikari beharrean. Ea noiz konturatzen garen aspaldi pasatako moda dela.